"ودریغا که گلها می پژمرند و سنگها میمانند،"                        

 (مقاله ی راپسودی لیست، کتاب اگر قره قاج نبود، بهمن بیگی) 

       مرثیه (با ترجمه)

غمــــــلی بولبول زار اوخودو گلزاردا

"دریغــا کی گول تؤکولور داش قالیر"

گؤزه ل کگلیک ناله وئردی کهساردا

دریغـــا کی گول تؤکولور داش قالیر

 (به ناله خواند بلبل طرف گلزار    " دریغا گل بمیرد سنگ ماند"

 بزد کبک دری ناله ز کهسار        دریغا گول بمیرد سنگ ماند)

 همــــا، شاهین، قرقاول لار جوشدولار

هامی قوشلار سس بیر بیره قوشدولار

گؤزه ل گؤزلر جوشخون اولوب داشدیلار

دریغــــــا کی گول تؤکـــولور داش قالیر

 (هما، شاهین و قرقاول خروشان            تمام مرغکـــان زار و پریشان

ز هرچشمیست خون چون چشمه جوشان/ دریغا گل بمیرد سنگ ماند)

 یاس بولوتو کؤلگه سالیب چؤل لره

غم غبــــــاری قوندو قیزیل گول لره

قایغی سؤز لر روان اولـــدو دیل لره

دریغـــا کی گول تؤکولور داش قالیر

 (فکنده ابر غم سایه به صحرا   نشسته گرد غم بر چهر گلها

صدای ناله پیچیده به هر جا     دریغا گل بمیرد سنگ ماند)

 بیزیم ائلدن جوان علی وئردیخان

بیر شوم گؤزه قاباق اولدو ناگهان

دوردو سفر توشاسی نی دنیادان

دریغا کی گول تؤکولور داش قالیر

(ز ایل ما علی وردیّ چون ماه    به بدچشمی مقابل گشت ناگاه

زدنیا بست رخت و توشه ی راه     دریغـــا گل بمیرد سنگ ماند)

 ماتمیـــنده داغ و داش و چؤل آغلار

جئیران آغـلار اردک آغلار گؤل آغلار

لــــر و ترک و عرب آغلار ائل آغلار

دریغــا کی گول تؤکولور داش قالیر

 (در این ماتم بگرید کوه و صحرا      به دشت آهو به دریا قوی زیبا

لـــــر و ترک و عرب، ایلات یکجا       دریغــــا گل بمیرد سنگ ماند)

 ناهیـد آغلار ایلـــــگر آغلار آی آغلار

بولوت آغلار چشمه آغلار چای آغلار

شمـع اوتوندا پروانه های های آغلار

دریغـــــا کی گول تؤکولور داش قالیر

 (ز غم ناهید و پروین ماه گرید       چو ابر و رود و چشمه، چاه گرید

 گهی پروانه ســــوزد، گاه گرید        دریغـــــا گل بمیرد سنگ ماند)

نیـــــــــنوا دا بی سکینه زار آغلار

خجا، لئــیلا، هرکیم اوردا وار آغلار

گول تؤکولور بولبول اؤلور خار آغلار

دریغــا کی گول تؤکولور داش قالیر

(به نیـنوا سکیـنه زار گرید          خجا، لیلا، همه انصار گرید)

گل و بلبل بمیرد خار گرید          دریغا گل بمیرد سنگ ماند)

بهمن بیگی دئیه ر: علیجان آغلار

کاکام دئیـیب الله وئـردیخان آغلار

"نادم"مدام بو ماتمدن قان آغلار

دریغا کی گول تؤکولور داش قالیر

(بودبهمن بیگی نالان ازین غم     گرفت الله وردی سوک و ماتم

 بگــرید نادم از اين غم دمادم       دریغا گل بمیرد سنگ ماند)